ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้มารยาทของผู้คนหายไปไหนหมด ความเกรงใจ ความเคารพในสิทธิของผู้อื่นไปไหนกันหมดแล้ว
ที่พูดมานี่ก็เพราะจากเหตุการณ์ขโมยภาพ ลอกแฟนฟิค ก็อปปี้แฟนอาร์ตทั้งหลายทั้งแหล่ในบอร์ดซันทรีของพวกเราแหละ เหตุการณ์ที่คอยสร้างความปวดหัวให้แก่เรา และคนอื่นๆในบอร์ด
แต่เหนือสิ่งอื่นใด...พี่กบ
พี่กบที่เปรียบเสมือนมารดาคนที่สามของเรา
มารดาคนแรก...แม่บังเกิดเกล้าของเราแท้ๆ
มารดาคนที่สอง...คุณนิด ภรรยาอีกคนของคุณพ่อเรา ที่ให้คำปรึกษาเราตลอดเวลาที่เรามีเรื่อง ไม่ว่าจะพ่อกับแม่ก็เถอะ
บุคคลที่เปรียบเสมือนกษัตริย์ปกครองบ้านหลังเล็กๆของพวกเราทั้งหลาย
บุคคลที่กระทำเหตุการณ์พวกนี้รู้บ้างไหม ว่าทุกเหตุการณ์นั้น จะก่อความรู้สึกอย่างไรกับพี่กบบ้าง
พี่เค้าเหนื่อยแค่ไหนกับการที่ต้องมาทำบอร์ดให้พวกเรา ทั้งๆไม่ใช่หน้าที่ของพี่กบเลยที่จะมาทำอย่างนี้ พี่เค้าก็มีงานประจำอยู่แล้ว (ว่ากันว่าตำแหน่งดีเสียด้วย)
แต่พี่เค้าก็นั่งทำให้พวกเรา ให้พวกเรามีที่สิงสถิตอยู่เป็นหลักเป็นแหล่ง
แล้วดูการกระทำที่บางคนตอบแทนแก่พี่เค้า...
ขโมยภาพของพี่กบไปโพสต์โดยไม่ได้ขออนุญาต...
ทั้งๆกติกาก็ได้ระบุไว้ชัดเจน แล้วคนพวกนั้นเคยใส่ใจไหม
เข้าใจว่าอยากจะช่วยโปรโมตเรื่องหัวขโมยบารามอส แต่นี่ ลิขสิทธิ์ของพี่เค้านะ
คิดถึงใจของพี่เค้าสักหน่อยไม่ได้หรือ
อันที่รับไม่ได้ต่อมา ก็เห็นจะเป็นเรื่องขอภาคที่ไม่ได้อ่าน หรือขอส่วนที่ตัดไปในเล่มสองเล่มสาม
ตรงนี้เราค่อนข้างขวางหูขวางตามาก ถึงจะเสียดายที่หลายคนไม่ได้อ่าน(เพราะเราก็ชอบในส่วนที่ตัดออกไปเหมือนกัน) แต่เราก็คิดว่ามันไม่มีผลกระทบต่อเนื้อเรื่องส่วนรวม
แม้ภาคสองจะทำให้อาเธอร์ดูกลายเป็นคนใจดีมีเมตตาก็เหอะ แต่พี่กบก็เคยเอามาให้โพสต์นะ
จนมีเด็กไปว่าแหละ พี่เค้าเลยลบออกไป
วันนี้ก็มีคนนำส่วนนี้ไปโพสต์ กับขอส่วนนี้ในบอร์ดอีกแล้ว
คิดถึงใจพี่เค้าหน่อยได้ไหม ทั้งพี่แรบบิท และพี่กบน่ะ
ไม่มีใครชอบหรอกที่ให้มาทำแบบนี้กับผลงานของตนเอง
เราพูดในฐานะนักแต่งฟิคและนักเขียนคนหนึ่ง ในกรณีที่เราลงความเห็นว่ามันไม่เหมาะสมแล้ว ก็ไม่น่าจะเป็นกงการอะไรของผู้อื่นที่จะมาทำอย่างนี้กับผลงานของเรา
ลิขสิทธิ์มันมีนะ ไม่ใช่ไม่มี
เรื่องพวกนี้ ดูเหมือนพี่กบก็ไม่ค่อยเดือดร้อนมาก เท่ากับเรื่องวันนี้เลย
...เรื่องที่มีคนจะทำหนังสือรวมภาพบารามอส....
ถ้ารวมภาพจากฝีมือของตนเองก็คงจะดีหรอก แต่นี่...
ขโมยผลงานของคนอื่นมาทั้งนั้น
บังเอิญว่าเราเปิดไปเจอเมื่อคืนก่อน ผลงานของคนสองคนที่เราเคารพนับถือเค้ามาก
พี่ตาล และพี่ป่าน
ไม่ใช่แค่ขโมยภาพอย่างเดียว แต่เปลี่ยนชื่อคนทำเสียอีก
รู้ไหมกว่าภาพๆหนึ่งจะทำเสร็จ ต้องอาศัยแรงกาย แรงใจของคนทำแค่ไหน ถ้าไม่ลองซักครั้ง ก็คงไม่รู้หรอก
เราว่าไปๆมาๆ พวกเราเหมือนจะเป็นเดือดเป็นร้อนแทนพี่ๆ เหมือนทุกครั้งที่เวลาเจอผลงานของพี่กบถูกโพสต์โดยไม่ได้รับอนุญาต
แต่ครั้งนี้ ท่าทีของพี่กบกลับมากกว่าที่เราคิด
จากเมลที่พี่เค้าตอบมา มีคำนึงที่เราไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากของพี่กบ ผู้ปกติจะใจเย็นแทบทุกสถานการ และเป็นคนที่ประนีประนอม รักสันติมากที่สุดคนหนึ่งตั้งแต่เรารู้จักมา
..ทำอย่างนี้ทุเรศที่สุด..
แม้จะเป็นคำพูดที่ดูธรรมดามากในสายตาหลายๆคน แต่หลายๆคนที่รู้จักพี่กบ แม้จะไม่เป็นการส่วนตัว คงจะรู้ได้ว่า
..พี่เค้าถึงจุดเดือดแล้ว
ทั้งๆก็ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของพี่เค้าซักนิด
แต่เข้าใจว่าเป็นเรื่องกฎหมายลิขสิทธิเช่นกัน ซึ่งพี่กบและพี่แรบบิทก็สามารถฟ้องร้องได้เต็มที่
เราอาจจะคิดมากไป แต่ดูจากหลายๆเหตุการณ์อย่างที่กล่าวไว้ในข้างตน
วันนี้ยิ่งทำให้เราเคารพนับถือพี่เค้ามากกว่าเดิม จากที่เคารพพี่เค้าอยู่เต็มร้อยแล้ว
เราไม่เคยคิดว่า จะสามารถเคารพบุคคลที่เราไม่เคยเจอตัวจริงเลยสักครั้งได้ขนาดนี้
แม้แต่แม่เรา บางทีเรายังไม่เคารพเท่าพี่กบเลย
พี่เค้าเป็นใคร เราเองก็ไม่รู้จัก แต่เรารู้ว่า พี่เค้ามีเหตุผล และเป็นผู้ใหญ่มากกว่าแม่แท้ๆของเราเสียอีก
ที่สมเพศก็มีว่า เด็กคนนั้น ไม่รู้จักคิดเลย เราเชื่อว่าโรงเรียนในประเทศแห่งนี้ กับทุกศาสนา ต่างอบรมให้คนเราเป็นคนดีมาเหมือนกันนี่
แล้วทำไมถึงมากระทำอะไรไร้ความคิดแบบนี้
ทำผิดแล้วไม่ยอมรับผิด เราไม่ชอบที่สุด
ขอโทษสักคำ จะได้ไหม
แต่ที่สมเพศที่สุด เห็นจะเป็นตัวเอง ที่มัวแต่โกรธมากเกินไป จนไม่ทันเก็บหลักฐานอะไรไว้ได้เลย
มีหลักฐานไม่กี่ชิ้นเท่านั้น ซึ่งหากเอาเรื่องกันจริงๆ ก็ไม่รู้ว่าจะใช้ได้หรือไม่...
ขอโทษทุกคนด้วยแล้วกัน...
อาจจะเขียนมายาวยืดหน่อย แต่อยากจะสื่อให้ทุกคนรู้ถึงคำว่า มารยาทในสังคม และความเกรงใจ ต่อผู้อื่น
ที่นับวันจะหายากในสังคมไทยขึ้นเรื่อยๆ
