หยุดเรียนครั้งแรกของม.6 = ="
เพราะ.....อาหารเป็นพิษ!!!
ไม่ผิดหรอก หลายคนอาจจะสงสัยว่าแค่อาหารเป็นพิษแล้วทำไมต้องหยุดเรียน???
เอาเป็นว่า...จะมาก็มาไหวนะ...แต่คงต้องคลานมา+วิ่งเข้าห้องน้ำทุกห้านาที (ดีว่ามันหยุดตอนสิบโมง...)
ถึงจะมา...แต่แรงก็ไม่มีอยู่ดี ใช้แรงหมดไปกับการท้องเสียอย่างหนัก....นั่งอยู่ในห้องน้ำตั้งแต่21.00ของคืนวันอาทิตย์ ไปจนถึง 01.30 ของเช้าวันจันทร์ ด้วยอาการที่พอจะลุกจากห้องน้ำได้สองก้าว....มันก็ปวดท้องใหม่...วิ่งเข้าห้องน้ำอีก (พยายามใช้จินตภาพนึกตามแล้วกัน) กว่าจะได้นอนคือราวๆตีสองกว่าๆ (มันปวดท้องมาก แต่ลุกไปห้องน้ำแล้วดันถ่ายไม่ออก...สันนิษฐานว่าคงไม่มีอะไรจะถ่ายได้อีกแล้ว ไม่ก็หมดแรงจริงๆ= =")
เมื่อคืนน่าจะถ่ายไปสิบห้าสิบหกครั้งได้ = = พยายามคิดในแง่ดีว่าตอนเช้ามันคงหยุดแล้วล่ะ= ="
ตื่นมาตอนตีห้าสี่สิบห้า กะจะทำการบ้านที่เหลือแล้วมาโรงเรียน แต่พระเจ้าช่วยเหอะ...เริ่มมหกรรมวิ่งเข้าห้องน้ำอีก จนประมาณหกโมงครึ่ง...รู้ตัวว่าไปไม่ไหวแน่ๆ เลยตัดสินใจหยุดเรียน โทรไปบอกปลาว่าจะฝากแม่เอางานไปให้ (ปลาฝากprintงาน) + ให้เอาหนังสือเคมีจากบอม(มันยืม) ลงไปให้ที่ป้อมยามด้วย
แล้วก็ยังถ่ายอยู่อย่างนั้นจนแปดโมงกว่าๆ ยาที่ทานไปเมื่อคืนถึงออกฤทธิ์ (เพิ่งมาออกอะไรตอนนั้นวะ???) แต่ก็ยังคงหมดแรง นังป้าค่อยๆเขยิบคลานกับที่นอน (มานอนห้องแม่เพราะมันใกล้ห้องน้ำมากกว่า) ซักพักพี่ชิ้นเอาข้าวมาให้...อยากกินนะ แต่กินไปได้สองคำแล้วอ้วกออกมา แถมปวดท้องกว่าตอนที่ถ่ายอีก ปวดแบบเหมือนโดนบิดไส้ อาการหนักแล้ว
เก้าโมงเช้า ป้าให้พี่ชิ้นเดินเข้ามาถามว่า จะไปหาหมอมั้ย เพราะพี่ชาย(ลูกพี่ลูกน้อง) มีอาการเป็นไปคล้ายๆกัน ชั่วแต่ว่าพี่เรามันไม่ท้องเดิน แต่มันเล่นอ้วกทุกๆครึ่งชั่วโมง (หนักกว่านะนั่น!!!)
ถ้าเป็นอาการปกติคงไม่ไปด้วย (ไม่อยากยุ่ง) ....แต่ตอนนี้ใกล้ตายแล้ว...กลัวโดนหามส่งโรงหมอแล้วต้องให้น้ำเกลือ+ป้าบังคับ เลย...ไปก็ไปวะ คงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้ว
ไปตรวจที่วิชัยยุทธ...ก็ปรากฎว่าอาหารเป็นพิษทั้งพี่ทั้งน้อง = = (ให้มันได้งี้ดิ) ดีว่าอาการไม่หนักจนต้องให้น้ำเกลือ (แม้ตอนเข้าห้องหมอเราต้องให้ป้าประคองข้าง พี่แพรวประคองอีกข้าง) หมอก็เลยสั่งงดอาหาร ให้กินได้แต่ข้าวต้ม ข้าวต้ม และข้าวต้ม โอ๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เกลียดข้าวต้มอ่ะ แต่จำใจกิน= ="
เราก็เลยถามหมอว่าพรุ่งนี้จะทดสอบสมรรถภาพได้ไหม....
หมอ: "ถ้าอยากเป็นตะคริวที่ท้องจะทำหมอก็ไม่ว่านะ...." (สรุปคือไม่ให้ทำชะป่ะ = =")
แล้วหมอก็สั่งยาให้ มียาแก้อักเสบ(ที่ปวดท้องมาก...หมอกดท้องแล้วบอกว่า...เป็นตะคริวที่ท้องนะ มันเกร็งมากๆอ่ะ คงอักเสบน่าดู) ยาถ่าน(ฆ่าเชื้อโรค) อีรูเม็ก แล้วก็ยาแก้อาเจียน
กลับมาบ้าน...นอนสลบเหมือด หมดแรง มะคืนนอนไปนิดเดียว แถมถ่ายน่าจะเกิน20ครั้ง...นอนยาวถึงห้าโมงเย็น หมดสภาพจริง..
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า....ความตะกละเป็นหนทางแห่งอาหารเป็นพิษ
เอวังด้วยประการละชะนี้
