journal

จบไปแล้ว...

กับงานประจำปีครั้งสุดท้าย...ในชีวิตการเป็นนักเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษาของเรา

...นอกจากว่า...ปีหน้าดิฉันจะซ้ำชั้น

+++++

วันนี้เริ่มต้นด้วยการที่เรา...ท้องเสีย (เวรกรรม)

แต่เราก็ต้องตื่นไปเป็น "ผี" แต่เช้า (ไม่เช้าหรอก แค่ตื่น 6.30 น.)

จริงๆบ้านผีนี่จัดเป็นความใฝ่ฝันของเราตั้งแต่เด็กอ่ะ เรารอคอยเวลาที่จะได้อยู่ม.6มาตลอด เพราะเพื่อที่จะทำ "สาธิตสามัคคี" และ "บ้านผี" มาตลอด

แต่เอาเข้าจริงๆ เราก็รู้สึกเสียใจและรู้สึกแย่กับตัวเอง ที่ทำทั้งสองสิ่งนี้ไม่ได้เต็มที่เท่าที่ควร ทั้งๆที่เราควรจะทำทั้งสองอย่างให้มากกว่านี้

....บางทีเราก็รู้สึกว่าตัวเองเอาเปรียบเพื่อนอย่างไรก็ไม่รู้...

โอเค แล้วเราก็มาเป็นผีที่รร. (ผีห้องบ่อน้ำ) หลังจากที่ทำบ้านผีมาเกือบสองสามสัปดาห์

ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจดี...ที่เพื่อนๆเกือบทุกคนบอกว่า เราไม่ต้องแต่งเป็นผีก็เหมือนผีอยู่แล้ว = =" พวกแกชมหรือด่าชั้นกันวะ!!!

แต่เสียใจที่ไม่ได้ช่วยบ้านผีตลอด เพราะเราปวดท้องมาก ไม่ไหวแล้ว เลยกลับมานอนบ้านก่อน ขอโทษทุกคนด้วยที่เอาเปรียบ ไม่ได้มาช่วยเก็บบ้านผี = ="

+++++

พอกลับมานอนบ้านจนเกือบบ่ายโมง พวกโอ๊คและตูนก็มาสมทบ (อาบน้ำ) ที่บ้านเรา ก่อนจะกลับมารร.ด้วยกัน

แล้วเราก็แยกไปยัง "โรงเรียนอนุบาลชนานันท์" กับพิม ฟาง และพลอย (แม้รายหลังจะไม่ได้เป็นศิษย์เก่าของชนานันท์) ในโอกาสที่โรงเรียนจัดงานครบรอบสามสิบปีในการก่อตั้งโรงเรียน

แม้เราจะกลับไปโรงเรียนบ่อยที่สุดในบรรดาคนที่ไปทั้งหมด แต่เราก็อดตื่นเต้นไม่ได้ เพราะได้เจอเพื่อนๆ และคุณครูหลายๆคนที่ไม่ได้เจอ (โอเค โดยมากที่เจอมักเป็นคุณครู)

คุณครูบอกว่าหน้าเราไม่เปลี่ยนเลย มีแต่หุ่นเท่านั้นที่เปลี่ยน จากหน้ามือเป็นหลัง_น

อยากให้ปีหน้ามีงานอีกจัง... อยากนั้นรวมรุ่นเพื่อนๆในอนุบาลบ้าง ใครสนใจบ้างเอ่ย!!!!!!

+++++

จากนั้น เราทั้งสี่คนก็ไปเสริมสวย (จริงๆเหมือนสามคนเสริมสวยนะ เพราะเราเสริมไงก็ไม่สวยอยู่แล้ว:P) ก่อนจะตาลีตาเหลือกกลับมาให้ทันประสานเสียง (รู้สึกผิดอีกแล้ว ที่ทำให้อาจารย์จุ๊บผิดหวัง ดีที่อาจารย์ไม่ด่าเอา= =")

พูดถึงประสานเสียงแล้ว นี่ก็อาจจะเป็นงานใหญ่งานสุดท้าย (ไม่นับวันพ่อ) ที่เราจะได้ขึ้นร้อง สำหรับเรื่องประสานเสียงนี่ก็คงมีเรื่องให้พูดยาวนะ เป็นอะไรที่ผูกพันกับเรามาก ถึงที่สุดก็ว่าได้ เพราะเป็นสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตเราให้มีวันนี้ ให้ได้มีเพื่อนดีๆอย่างนี้

เพลงที่ร้องวันนี้ก็มี แสงเดือน, time and seasons, While sheperd, When you Believed (quated) และ Oh I say

ก่อนจะวิ่งจู๊ดกลับไปเปลี่ยนเสื้อ ให้พร้อมที่จะได้ขึ้นร้องเพลง "อยากร้องดังๆ" กับ พลอย พิม แอม โบ้ ฝน นัด ผัน ว่าน ออม

ซึ่งนับว่าเป็นครั้งแรก และครั้งสุดท้ายของเราที่จะได้ร้องเพลงแนวนี้บนเวทีใหญ่

จริงๆคาใจตั้งแต่มะวาน ที่มีคนบอกว่าไม่อยากเชื่อว่ากลุ่มเด็กเนิร์ดจะร้องเพลงแนวนี้ แล้วก็....เต้นได้บ้าขนาดนี้ น่าจะถล่มเวที เพื่อจะได้ลดโควต้าเกษตร (เกี่ยวไรมั้ย!!!)

แม้จะไม่ได้ซ้อมตามblogingที่พลอยได้วางไว้ แต่เท่านี้เราก็สนุกมากๆ ขอบคุณพลอยที่ให้โอกาสเราได้ร้องกับแก เราอยากบอกแกว่าเราสนุกมากกกกกกกกก ขอบคุณนะ

+++++++

แต่ที่ประทับใจที่สุด คือการที่รุ่นKUS32ของพวกเรา ขึ้นไปร้องเพลงโรงเรียนกัน แล้วก็ถ่ายรูปกับ

แม้จะไม่ครบรุ่นก็เหอะ

แต่...ก็นับว่าเป็นความทรงจำที่ดีของเรานะ และเราก็หวังว่าปีหน้าเราคงจะมีโอกาสได้เจอทุกคนอีก...แม้จะเป็นไปได้ยากก็เหอะ

รักรุ่นKUS 32 ทุกคนนะ

+++++++

PS. เสียดาย....

จั๊ม ที่ไม่ยอมขึ้นร้องเพลงด้วยกัน...แต่thxที่มานะ

โอ๊ค เหตุผลเดียวกับจั๊ม ทั้งๆที่ตูนพยายามลากแกให้ได้แล้ว อยากเห็นแกร้องเพลงว่ะ:P

แพรว ที่ไม่ยอมขึ้นเวทีใหญ่เหมือนกัน ชั้นอยากให้แกขึ้นนะ รู้ป่าว แต่ก็ขอบคุณที่อุตส่าห์อยู่ดูจนจบ

แฟร์ ที่จนแล้วจนรอบชั้นก็ไม่เจอแก

มด แกอยู่ตั้งนิวซีแลนด์ คงบินมาไม่ได้ว่ะ คิดถึงแกนะ

แหวน ทำไมแกไม่มาวะ ชั้นขอโทษ ลืมโทรหาแกด้วยอ่ะ

นิดหน่อย ที่แกไม่ยอมอยู่ดูจนจบ T=T

แบงค์ ที่แกติดกีฬาสี เลยมาไม่ได้ อยากเจอแกรู้ป่ะ

เอ็ม ที่ไปสอบสัมภาษณ์ เลยขี้เกียจมา กวนมากเลยแก

ป่าน อยู่ถึงฟินแลนด์ มันคงบินกลับมาไม่ได้ แต่ไม่เป็นไร ไว้ปีหน้าชั้นมาดูแกร้องแล้วกัน (แกกลับมาซ้ำชั้นอยู่ดี)

นล ที่จรลีไปอยู่เชียงใหม่= =" แล้วติดละครเพลงของโรงเรียน ลงมางานไม่ได้

และ...แตม...ที่อยู่แคนนาดา ไม่มีไรจะพูด...นอกจาก

ชั้นคิดถึงแกว่ะ ตั้งแต่ชั้นสนิทกะแก เราก็ไม่มีโอกาสได้เที่ยวงานประจำปีด้วยกันซักครั้ง เสียดายมากอ่ะ

ชั้นอยากเดินงานประจำปีกะแกซักครั้งว่ะ= =

ปลล. วันนี้ทุกคนดูดีมาก...ทุกคนเลย เหมือนไม่ใช่เพื่อนเรา 555+

++++++

song to day: อยากร้องดังๆ

วลีประจำวัน: 'จานครับ รด.ครับ เพราะฉะนั้นงดการบ้าน by กาย

Count Down....

82 Day to OKUS

แปะรูปๆๆ

จากซ้ายไปขวา: แถวบน แอม(เสื้อน้ำตาล) ผัน ว่าน

แถวล่าว โบ้ พร พิม ออม นัด พลอย (ขาดฝน)

photo by: ตูน


edit @ 2006/11/26 01:50:37

วันนี้เริ่มต้นชิวๆด้วยการ...ตื่นสาย

(ข่าวว่าแกก็ตื่นสายอยู่ทุกวันนิ!!!)

ไม่....วันนี้พิเศษกว่าทุกวัน...เพราะตื่นสายกว่าทุกวัน...

ปกติตื่นเจ็ดโมง สำหรับหลายๆคนก็ถือว่าสายโด่งแล้วนะ แต่สำหรับเรายังชิวๆ (ความที่บ้านอยู่ใกล้โรงเรียนมากกกกกกก...แค่สี่กิโลเมตรได้มั้ง)

แต่วันนี้....

เจ็ดโมงยี่สิบสองงงงง!!!!

จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

นังป้ารีบรี่เข้าห้องน้ำด่วนจี๋..

(สรุปว่าก็มาโรงเรียนทัน= =" จนแม่ถามว่าผ่านน้ำมาเหรอลูก)

+++++

ตอนเช้า มีประชุมคณะกรรมการหน้าเสาธง ทำให้เราเลยไม่ได้เข้าร่วมHome Roomของห้อง...

ซึ่ง...มันแจกสมุดพก!!!

พอเรากลับจากประชุมหน้าเสาธง มาถึงโต๊ะ...

ก็พบสมุดพกเรานอนแอ้งแม้งอยู่...เหวออออออออออ

ดิฉันทำใจไม่ด้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ยังไม่ได้ทำใจเลย เพราะรู้ว่าคะแนนคงไม่น่าจะดีมาก เพราะเลขมันเน่าอุบาถว์ไปแล้ววว

แต่ก็...เอาวะ...ทำใจตุ๊บๆต่อมๆ

ค่อยๆแง้มดู

...

แง้ม..

...

โผล่มาแล้ว...หน้าแรกกกกก

..

.

.

3.71!!!

!!!!!!

กรี๊ด พระเจ้า ขอบคุณพระเจ้ามากค่า

ไม่อยากเชื่อว่าจะถึง 3.7 ตอนแรกหวังว่าเกิน3.6ก็บุญแล้วหนอ

จริงๆ ถ้าไม่พลาดเลขกะเคมี (อันแสนแสบสันต์) คิดว่าอาจถึง3.75สบายๆ และก็คลายเครียด(หรือเพิ่มความเครียด ด้วย

แต่....

เลข...พลาดเอง สอบย่อยคาบเส้นหมด ไม่เอาคะแนนสมุดมาคิด แถมเปลี่ยนอัตราส่วนการตัดเกรดเป็น 1:2:1 ทำให้คะแนนสอบย่อยมันกลายเป็น 50% แต่ประชุมพรเอา 1 ไปครอง (ยังดีที่สอบปลายภาคได้4 กะ 3.5 ไม่นั้นคงดูไม่ได้กว่านี้)

ส่วนเคมี...คาใจอยู่หน่อยว่า ส่งงานตรงเวลา (เลทชิ้นเดียว) ไม่เคยหลับในห้องเรียน ไม่เคยเข้าสายด้วย...

แต่ได้พฤติกรรม 3 !!!!!!

ไม่เข้าใจว่ะ!!! ถ้าได้พฤติกรรม 3.5 เราก็ได้ 4 เคมีไปแล้ว

สุดท้าย ไอ้คลายเครียด มันไม่ควรจะชื่อวิชานี้เลย เพราะยิ่งเรียนยิ่งเครียด งานก็เยอะมากกก ถึงที่สุด แถมไอ้เทอมต้นเราส่งงานตรงเวลา ไม่เคยหลับ กลับได้เกรดต่ำกว่าเทอมหลังที่เขี่ยงานไป ส่งก็เลท (ไม่ส่งชิ้นนึงด้วย) แล้วก็คุยกว่าเดิมอีก

มันยังไงกันแน่(วะ)

สรุป...

ช่างแม่ง

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เอาคะแนนให้ดูแล้วกัน

ชื่อวิชารหัสวิชาหน่วยกิตครั้งที่1ครั้งที่2สรุป
ภาษาไทย5ท431011.54.004.004.0
คณิตศาสตร์พื้นฐาน5ค431212.04.002.503.5
สังคมศึกษา5ส431011.04.003.804.0
สุขศึกษา5พ431110.54.004.004.0
พลศึกษา5พ431210.54.003.804.0
องค์ประกอบคอมพิวเตอร์ง401551.03.903.704.0
ภาษาอังกฤษพื้นฐาน5อ431012.03.803.403.5
ภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษา5อ431110.54.004.004.0
คณิตศาตร์เพิ่มเติม5ค432310.54.002.383.0
เคมี4ว432111.54.003.353.5
ชีววิทยา4ว432212.03.603.403.5
ฟิสิกส์4ว432312.53.604.004.0
เทคนิคการจัดการกับความเครียดพ402191.03.583.713.5
กิจกรรมสนทนายามเช้า5--
กิจกรรมอิสระและพัฒนาตน5--
กิจกรรมแนะแนว--
กิจกรรมหน้าเสาธง+ขับร้องประสานเสียง--
คะแนนเฉลี่ยหน่วยกิต16.561.25เฉลี่ย3.71

ถือว่าดีแล้วสำหรับเรา แต่ถ้าเป็นเพื่อนเราหลายคน..มันคงว่าห่วยว่ะ = ="

แต่...เราพอใจแล้วอ่ะ เพราะอย่างที่หลายคนก็รู้ๆกันอยู่ว่า เราไม่ค่อยชอบเรียนสายวิทย์เท่าไร (ถ้าไม่ติดที่ตกลงกับพ่อไว้)

++++++

วันนี้ประกาศคะแนนชีวะที่สอบย่อยไปเมื่อวันพุธ จัดว่าคะแนนพอใช้ได้สำหรับเราเลย (10.88/13) เพราะเราห่วยชีวะมากๆๆๆๆๆ

แอบฮาตอนอ.เปิ้ลประกาศชื่อ...

ต๊าย ฟีล์ม แกเปลี่ยนชื่อจาก พนาวุฒิ เป็น

พานาเรีย ไปแล้ว (ตอนประกาศชื่อ อาจารย์ไปมองรูปพานาเรียอยู่ เลยเรียกฟีล์มเป็นพานาเรีย....โถ่ ช่างน่าสงสาร)

กร๊ากกกก ไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี

++++++

เมื่อกี้โทรคุยกะแอม..เห็นมันว่าอาจารย์จุ๊บจะให้เราไปร้องเพลง While Shepherds Watched Their Flocks ตอนงานประจำปีในเสียง Soprano

ซึ่งที่เราซ้อมมา (ในวิชาเลือก+จะสอบ) เราร้องAlto

จ๊ากกก

เพลงนี้โซปราโน่สูงเว่อร์ แถมยากเว่อร์อีก

แล้วเราต้องร้องให้ได้ทั้งสองเสียง

เอาวะ...ตายๆๆๆ แต่ถือว่าพิสูจน์ฝีมือแล้วกัน

จบ!!!

++++++

Song to day: ที่ฉันรู้

วลีประจำวัน: แกเรียนเลขภาษาอะไรของแกวะ.. by ฟ้า(มา)

Count Down...

99 DAY To OKUS

แปะรูปๆ

ถ่ายตอนวันเกิดเรา 7/9/2006

ทำสัญลักษณ์ดอกไม้บาน...เป็นรูปตัววาย

(จากซ้ายไปขวา: แก้ม จิ ส้มโอ แป๊ก แอม วุ้น เรา)

คนถ่าย: แตม

มีสุภาษิตว่า เวลาวารีไม่เคยคอยใคร

ตอนนี้ก็น่าจะจริงนะ...

เพราะนับไปนับมา...

เหลืออีกแค่ 100 วัน พวกเรา ก็จะกลายเป็นศิษย์เก่าสาธิตเกษตรไปเสียแล้ว

ว่าไป...แอบใจหายอยู่นิดๆ (ไม่นิดละมัง) ไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไรว่า ตัวเองนี่อยู่ม.6แล้ว

และกำลังจะสอบตรงในอีก 9 วัน....

เร็วมากๆ

ตอนแรกไม่ค่อยคิดว่า เราโตเร็วขนาดนี้ จนเมื่อวันพฤ.ที่แล้วได้มีโอกาสแวะกลับไปที่โรงเรียนอนุบาลชนานันท์

ความที่ไม่ได้กลับไปหลายปีอยู่ (แต่เทียบกับคนอื่นก็ยังโผล่หน้าไปบ้างนะ ^ ^") อาจารย์ทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า...

นี่พรเหรอ!!! ต๊าย โตเร็วจังนะ ตอนที่อยู่นี่ตัวกะเปี๊ยกนึง กินข้าวก็ยาก ไม่คิดว่าจะโตได้ (อ้าว!!)

แต่แอบปลื้มอยู่หน่อยนึง

....

..

อาจารย์นึกว่าเรายังอยู่ซักม.3-4 กร๊ากกกกกกกก สงสัยหน้าเด็ก ไม่ก็ตัวเตี้ยแฮะ = ="

ฉะนั้น พอเราบอกอาจารย์ไปว่า เราอยู่ม.6แล้วนะ อาจารย์ทำหน้าเหวอกันเป็นแถบ

+++++

พอลองมาคิดดูว่า อีกหนึ่งปีหลังจากนี้ เราก็ไม่ใช่เด็กนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายอีกต่อไป

ในเวลานั้น ทุกคนคงจะเป็นนิสิต นักศึกษาชั้นปีที่1 (ถ้า ent ติดนะอาจารย์)

เราลองคิดว่า ถ้าเรากลับมารร. อาจารย์คงจะต้องทักว่า เราดูโตขึ้นมั้ง (สังเกตจากรุ่นพี่หลายๆคน เวลากลับมารร.ที แทบจำไม่ได้)

พูดไปแล้วใจหายแฮะ = ="

+++++

วันนี้ แสดงrole play ในวิชาNative ไป Mr.Clackให้เล่นเกี่ยวกับพวกตำนาน นิทานพื้นบ้านของประเทศใดก็ได้

กลุ่มเรา (เรา พลอย แอม กาย เอ็ม ทินเน่อร์) เลือกเรื่อง "พูดดีเป็นศรีแก่ปาก" ไปแสดง (จริงๆจะเรียกว่าเลือกทั้งกลุ่มหรอกนะ...ความที่ระบบสังคมสาธิตเกษตร ผู้หญิงมักจะเป็นใหญ่เหนือชายชาตรีทั้งหลาย)

ว่าไปว่ามา จริงๆเรื่องนี้นี่ได้ข้อคิดอยู่อย่างนึงนะ....

คือไม่มีมนุษย์คนไหนที่ดี 100 % โดยเมื่อพิจารณาจากบทบาทที่แต่ละคนได้รับ

เช่นเรา>>บทแม่ยายปากจัด ข่มขู่ทุกคนได้ไม่เว้นแม้กระทั้งสามีตนเอง

แอม>>บทพ่อตาบ้ายอ หัวล้านเลี่ยนไม่ชอบให้ใครพูดพาดพิงถึงกบาลตนเอง (อ่านแล้วนึกถึงพระยาปัจจานึก จากเรื่องพล นิกร กิมหงวนแฮะ) ไร้สติ พอถูกยกยอหน่อย ลืมเรื่องทั้งหมด

ทินเน่อร์>>บทลูกสาว(นางเอก) เชื่อคนง่าย แล้วก็แอบ11รด.หน่อยๆ พอตนเองโดนยกให้ผู้ชายคนอื่นก็...กระดี้กระด้า มั้ง

เอ็ม>>ชายปากหวาน(พระเอก) ชอบพูดยกยอปอปั้นเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง พอกับอีกคนก็จะพูดอย่าง

พลอย>>ชาย???ปากเสีย(ตัวร้าย!!!) แอบคิดว่าอีนี่ดีสุดในเรื่องแล้ว เพราะมันก็พูดไปตามความจริงนะ แต่แค่ปากเสียมากถึงที่สุด แล้วก็...ชอบเติมคำพูดของคนอื่นให้เสียๆหายๆอีก

กาย>>วัวพูดได้?? อันนี้เป็นกุญแจหลักของเรื่องเลย เพราะถ้าไม่มีไอ้ตัวนี้ เรื่องราวก็ไม่เกิด คิดว่าวัวตัวนี้นิสัยเหมือนเจ้านาย(ชายหัวล้าน) บ้ายอ ไม่ชอบให้ใครมาว่าว่าอ้วน (แม้คนแสดงมันจะไม่อ้วนเลยก็ตาม)

แต่จริงๆนะ เราว่าบทนางเอกเรื่องนี้อ่ะ ไม่ใช่ลูกสาวของอีตาหัวล้านหรอก เราไม่เห็นไอ้พระเอกกะตัวร้ายตบตีแย่งชิงนางเอก??(ในที่นี้นางเอกผู้ชายเล่น??? ตัวร้ายผู้หญิงเล่น???) แต่น่าจะเป็นไอ้วัวของชายหัวล้านมากกว่า เพราะเห็นไอ้สองตัวนั้นแย่งแต่วัว วัว และวัว!!!

สนุกไปอีกแบบ (แต่ไม่รู้Clack ดูรู้เรื่องเปล่า แต่ก็เห็นให้Aอยู่ดี = =" แหงแซะ ให้เตรียมตัวแค่สัปดาห์ จะบ้าหรือ)

ชอบใจตรงทินเน่อร์มันบ้าได้ที่ ยอมเอาผ้าถูพื้น(ที่ยังไม่ใช่) มาเป็นวิก เอาผ้า(ที่เราหา)พันกายเป็นเกาะอก แล้วก็.....เอาทิชชู่ยัดนมเคอะ

....

..

ทำไปได้นะแก

แต่สู้กิ่มติดปีกนางฟ้า???ไม่ได้ว่ะ ได้ใจกว่าเยอะ กร๊ากกกก

++++++

Song to day: คำถามโง่ๆ

วลีประจำวัน: (เมิง)จะสื่ออะไร?? by โอ๊ค

Count Down...

100 DAY To OKUS

แปะรูปๆ

ถ่ายตอนงานเลี้ยงส่งอีป่าน 20/8/2006

(เสื้อเทา: มายด์ เสื้อดำ:ป่าน เสื้อเขียวกระโปรงเขียว:แอม (ในที่สุดก็เห็นแกใส่กระโปรง กร๊ากกก) เสื้อฟ้า: ดิฉันเอง เสื้อเทาเข้ม: ตูน เสื้อขาวผมยาว: แพรว เสื้อขาว-ชมพู: แก้ม เสื้อแดง: พลอย เสื้อขาวเขียว: อั้ม)

คนถ่าย: ส้มโอ



rene_recluse
View full profile