แมลงสาบ...
สิ่งมีชีวิต...ที่น่าขยะแขยง...
แต่อย่างน้อย...มันก็ไม่น่าเกลียด หากมันไม่บิน...
และ...
หากมันไม่ตกลงมาบนตัวคุณ!!!
++++++
เรื่องของเรื่องก็คือ วันนี้เราไปเดินหาซื้อกระเป๋าที่เซนทรัลชิดลมกับแม่...(จริงๆก็คือไปหาของกิน แผลบๆ)
เราลองไปเลือกดูกระเป๋าแถวแผนกกีฬา ชั้นสี่ ซึ่งชั้นนั้นก็มีขายพวกอุปกรณ์กีฬา...
รวมไปถึงเครื่องนวด!!! ซึ่งเข้าบริการให้ฟรี ไม่คิดตังค์ (ยกเว้นถ้าคุณจะซื้อ)
แน่ละ!! ของอย่างนี้มีหรือดิฉันจะพลาด
เราก็ลองไปนวดๆฟรี...กำลังเคลิ้มๆอยู่
....
..
.
โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา... (ยังไม่ใช่แมลงสาบนะ)
เราก็รับโทรศัพท์ แล้วก็เอาไหล่ขวาหนีบโทรศัพท์ไว้ เมาท์ๆกับเพื่อนๆอยู่
...
ตุ๊บ!!!
ความรู้สึกว่า...มีตัวอะไรบางอย่าง หล่นใส่เสื้อเรา (เกือบๆตรงคอ แต่หล่นใส่เสื้อนะ)
รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยจะดี แต่ความอยากรู้ก็บังตา ให้เราค่อยๆหันไป...
ค่อยๆหันไป...
หันไป...
ไป..เจอ..กับ
แมลงสาบ!!!
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
อี๊ แมลงสาบตัวเป้งๆ ยาวเกือบๆ 3 นิ้วได้ (ถ้าตาไม่ฝาด) เกาะเสื้อแจ๊กเก็ตยีนส์เราแสยะยิ้มมาให้
อี๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขยะแขยง ขยะแขยงที่สุดด
คิดสภาพแล้ว...
ถ้าเราไม่คุยโทรศัพท์อยู่...คำนวนจากตำแหน่งที่มันตก...มันจะหล่นใส่หน้าเรา...แถวๆปาก...
และ...ถ้าเราไม่ใส่แจ๊กเก็ตมา....หล่นใส่คอ!!!!
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไม่รู้ว่ากรรมที่แมลงสาบตก หรือบุญที่มันไม่ตกใส่หน้า/คอของเรา
รู้แต่ว่า....มันขยะแขยงที่สุดเลย
ชั้น ไม่ ปลื้ม...จบ!!!